Үргэлжлэл нь...

Доод бичлэгт юу хэлэх гээд байсан бэ гэхээр би бөөд үзүүлсиймаа. Хаха бас л үнэн хэлж байна лээ шүү. Уул нь чухам л шашин шүтлэгтэй хүн л дэ. Гэтэл нэг яриа бас ном уншиснаас болоод нээх сүжиглээд байдаггүй юм. Тэгээд л бөөд үзүүлэхээр итгэл бишрэлгүй балчир гээд л загнуулдагийн. Хоёр бөө буюу хоёлаа эмэгтэй хүн байсан болохоор удган гэх байхаа. Олон хүмүүс үзүүлээд л би ч хойшоо суусаар байгаад сүүлдэж очиж золголоо. Эхлээд багш удган дээр нь очиж өвөөд нь мөргөв. За тэгээд миний тогойг барьж үнэрлэж үзэснээ "Итгэлгүй балчир байна... Мөнгө их үрээд байгаан байна... Үрээд байвал хоосроно гэдгийг мэдэж байгаа биздэ... Залхуураад байгаа юмуудаа... Юмыг нэг нэгээр нь хийж байж ахидаг юм шүү дээ... Түүнээс биш сүү шиг сайхан сэтгэлтэй сайн явах балчир байна... " гэж хэлхэд нь би тонгоосон чигээрээ инээлээ. "Нэг анд бүстэй балчиртай чулуу шидэлцээд байгаа юмаа да" гэхээр нь би шууд үгүй гэж хэлээд сандрав. Арга үгүй шүү дэ тэнд баахан таньдаг хүн байгаа юм чинь. "Битгий худлаа ярь!" Тиймээ би нэг зүгээр л найзтайгаа юм л бол хэрэлдчихээд байгаа юм л да. "Чулуу шидэлцээд л байгаа юм байна шдээ. Гэхдээ миний балчир санаа зоволтгүй ээ! Тэрнээс сайн хүнтэй учирна. Бодож тунгааж байгаад сайн хүнтэй нийлнэ." гэв. Энэ үг нь маш их хачирхалтай санагдлаа. Тэгэхээр би тэр золигийн хэрүүлч нөхрийг сонгох байжээ. Хнн!!!? Бас ч тэгэж хэлэх арга үгүй байж болох юм. Учир нь түүнтэй холбогдоод байгаагаасаа л болж хэрэлдээд байгаа юм шүү дэ! Тэрнийг би чадварлаг хүн гэж боддог болохоор тэрнээс сайн хүн олох л юм шиг байна. Энэ учираас би хэнийг ч бодохгүй байя гэж бодсоноо орихоод хэн нэгэн сайн хүнийг эрэгцүүлэн харах хэрэгтэй юм байна гэж тэрхэн зуур бодов. Гарнаас минь өвчинийг гаргаж байгаа юм шиг үйлдэл хийчихээд "За боллоо" гээд дуусгалаа.

Жоохон хүлээж байгаад дараагийн бөөтэйгээ золгох болов. Гол нь би түүн дээр ирж биеээ бариулах ёстой байсан юм. Залуухан эмэгтэйн биед орсон өвөөгийн сүнс намайг сайн танина. Учир нь урьд учирч байсан ба анх бариулхад миний толгойн хэдэн жил өвдөөд дасчихсан өвчинийг мэдээд ганц барилтаар дийлээгүйн учир ахин ирээрэй гээд явсан юм. Дараа нь очие гэж бодоод бодоод амжуулаагүй бөлгөө. Ахиад нэг саяхан уулзахад итгэлгүй бишрэлгүй балчир гээд баахан загнуулж ахиад бариад бас бөөн өвчинг минь олоод харчихав. Үнэхээр л өвдөж буй газруудыг минь барих гээд цамц сөхөөд нуруу гэдэс гаргаад авсан тул би майр ичээд эвгүйцээд бүр залхаацан. Тэгээд л дараа очиж морилхоор болсон юм да. Толгойг минь бариж үзэснээ "Ийм олон хүнтэй байхад барихгүй, дараа хүнгүй байхад ирээрэй... Дээр үзээд баахан ичээчихсэн чинь сэтгэл нь эвгүй байна..." гэв. Би бүр баярлаад Ашгүй дэ!!!? гэж бодов. "Сүүлийн үед сархаданд дурлаад байна уу?" гэж асуухад нь шуудхан л тиймээ гэв. Үгүй яахав ээ. Сүүлийн үед найзуудтайгаа жоохон уусан л да. Зүгээр л хүмүүсээр тоглоод би ууж байна. Энэ тэр гээд тоглоод байгаа талтай. Тэр хавиар хүмүүс үзүүлээд харуулаад дуусчисан учир намайг хараад хэлэх үгийг нь сонсоод байсан тул чихэнд минь "Ойрын хугацаанд ганцаараа ирээрэй. Тухтай хэлэх зүйлүүд байна" хэмээн зөөлхөн шивнэв.

Цасан борооо

2011 оны ямар ч байсан өдөр шивэрсэн анхы бороо цастай холилдон өдөржин орлоо. Миний хувьд лав амжуулах зүйл майр их байсан болохоор амралттай байсан ч арай эрт болсоод ус цасанд орчоод нэг ойр дотны хүнтэй очиж уулзаад залилж шахуу моний авчаад хагас жил голорч буй өрөө цайрууллаа. Тэр үед хэрэггүй зүйлээс болож өрөнд өөрийгөө унагасан гэж бодохоор бүр уур хүрээд байдаг. Аа бас болоогүй бөөн явдал суудалтай л байлаа. Сургуулиараа дайрсан чинь найзтайгаа таарчихдаг байна шдээ. Хичээл энэ тэргүй ч хоёр шалтгаантай тийшээ өнгийсийн байна. Хамт хичээлээ хийх багийнхантайгаа (t1 урт үг вэ) уулзана, бас төгсөж мөгсөх дөө хавар нэг юм хийдэг дэ! Тэрэнд зориулж татвараа өгөх гээд очсон юм. Сүүлийн үед ганц цавчааны орлогогүй байгаа надад хүн амьтанаас мөнгө гуйж аваад өөрийнхөө төлөө зориулна гэхэд бас л харамсалтай байлаа. Өө найз минь надаас ийш тийшээ явахдаа газар их асуунаа. Очих газрыг нь зааж өгөөд хамт явчаад ахиад очих газарт нь хүргэж өгчихөөд өрөө дарчаад ахиж сургууль ороод хий дэмий яарсан байдалтай яваад л байв. За тэгээд автобусанд суугаад гол очих ёстой газар луугаа хөдөллөө дө. Их сургуулийн гудамжны машин замын хамаг хаалтуудыг суга суга гаргаад энэ тэндгүй шидчихэж. Бодвол замаа зуны сендром болоод байдаг засвараа хийх гэж байгаа бололтой. Автобус ч буудал дээрээ зогсох боломжгүй хайш яаш үрүүлээ мушгих ууртай жолоочийн гарын аясаар явсаар visaтай оюутнууд ч чихсээр бараг эцсийн буудал орох нь ээ! Хальт сандал дээр суугаад урьд нь тэр зүгт автобусаар явж байгаагүйн гайгаар нэг буудлын өмнө буучихаж, хотын зах руу цас усан тундас хүүр нүдгүй шахуурдаж, би ч өгсүүр өөд сөрөн хүчтэй алхасаар л зорсон газраа очив. Айлд очоод голдоо орсон хүйтнээ гаргаж чадалгүй биеээ бариад суусаар л байлаа. Чухам л эцэг эхдээ донгодуулан байж өглөөнөөс ойш төлөвлөн яарсаны гайгаар гурван цагийг минь идчихэв.

Interneteer төөрсөөр

Хоёр гаруй хоног keyboard, mouse-наасаа гараа салгалгүй interneteer дэмий төөрөн өнгөрөөлөө. Шал дэмий гэвч хэрэгтэй хэрэггүй мэдээллүүдийг уншин суусаар бүр чилчихэж. Дунд нь унтсан, будаа агшааж идсэн, оо орсон байх. Facebook гэж нэг шал илүү цаг гаргах эд байх юмаа. Тэгээд дээрээс нь Twiter, Youtube, Bloger гээд л цаг хэмнээд ч байгаа юм шиг, үрээд ч байгаа юм шиг мэдээллийн бөмбөгдөлтөнд хайр найргүй өртөж байна да. Ядаж байхад мэдээллээс хоцрох дургүй гэж байгаа. Хэцүү юмөөдө. Надад хэлэх ч хүн алга до. Уул нь хийх ажил, сурах зүйл майр их байгаа юмсан. Удахгүй надад хэлдэг хүн олдох байхоо.

ОРШИЛ

Тэнэг миний бие ухаант багшийн хэлсэнээр бичиг тэмдэглэх үйлийг дахин эхлэхээр шийдэв. Ерөнхийдөө нэг иймэрхүү юм хийж эхлэе гэж удаан бодож бас ч үгүй зөрчилдөж явсны эцэст санаа сэтгэлээ сийрүүлж эхлэхээр шийдлээ. Бичиж суух зав гаргадаггүй бие минь Google-д шавар хааж шинэ блог хөтөлж эхлэсэн нь энэ болой. Тэртээ тэргүй цахим ертөнцөд нэг их гай болохгүй байх аа. Дэлхий дээр хог үүсээд үүсээд байгаа болохоор би л хог тарихгүй байвал боллоо гэж боддог ч бодит хаягдалгүй ийм зүйл хийх нь харин ч ажлийн байр нэмэгдүүлж тус болох талтай байж болох юм. Цахим ертөнцөөр хүмүүстэй харицах нь талхинд асар их хортой гэдгийг сая зурагтаар сонсдог байна шдээ! Би сүүлийн үед хүмүүстэй уулзахгүй өрөөндөө шигдээд л найзуудтайгаа chat-лчаад л суугаад байгаа. Гэхдээ нэгэт өнгөрсөн одоо ахиад note-нийхөө ард суух ажил өөртөө нэмчихсэн.

Нэгэнт төрсөн цагаасаа хойж энд бичээгүйгээс хойно энэ цаг хугацаанаас өмнө юу тэмдэглэж байснаа сийрүүлнээ! 11 настайгаасаа хойш өдрийн тэмдэглэл бичиж эхэлсэн ч хамаг юмаа бичээд, тэгээд биччихээр мартаад мартаад байсаар манараа болчихоод, уур хүрээд тав маван жил биччээд хаячихсан юм. Мэдээж багшийн хэлсэнээр дараа нь харж уншихад санах давуу талтай ч сурж байгаа хүнд хичээлээс өөр зүйл уншина гэдэг төвөгтэй санагдаад байдгийн. Гэхдээ үнэхээр бичихгүй бол дараа нь санахгүй харамсаж үхмээр зүйл болж байна дө.