Dairy

Tuesday, September 20, 2011

Шөнийн амьдрал

Гурван өдөр оройтож гэртээ орж ирвээ. Гэхдээ эцэг эхийн хэнч үнэрлэж, үгэлсэнгүй. Энэ амжилтанд хүрэхийн тулд таван жил дадлагажсан гэхүү дээ. Анх 12 гээд гэртээ ирж байхдаа замдаа үхтлээ юу гэж тайлбайрлахаа зохиож бодон зүрхээ салгалуулж байж билээ. Бурханд хүртэл залбирч байсан болохоор бас загнуулаагүй л дээ. Яах аргагүй л тэрнээс хойш 5 жил оройтох шалтаг гараад байгаа юм чинь. Энэ яг удамшил байхаа. Ээж гэж нэг хүн ажил нь сайхан оройтно шүү дээ. Тэгээд би шийр алагтаад бас гэртээ гэгээтэй байхад орж чаддаггүй талтай. Шөнө явдаг болохоор гэртээ харих замд байдаг байшингуудын өнгө ямар байдгийг мэдэхгүй гэрээ хүнд зааж өгч чаддаггүйн гэж худлаа яриад ч яахав. Нээх өнгөтэй сайхан байшингууд үнэндээ байдаггүйн. Эвгүй газар амьдардаг ч гэсэн гэгээн өдөр явахаар айгаад шөнө дөлийн цагаар ширүүн ширүүн алхаад явахаар айдас ч төрдөггүй юм. Нэг өвлийн шөнө 4 цагийн үед нохойд дайруулсныг эс тооцвол хэнээс ч айхгүй гэдгээ мэдсээн ккк. Багадаа нохойд аймар уруулаад угаасаа айдаг болцийн. Нохой ч муухай зөн совинтой амьтан шүү. Айж байгаа над руу л дайрна. Эзэндээ л үнэнч харагддаг хүний сайн анд болж чадах амьтан ч надад нохой их заваан санагдаад шижиг хүргээд байдгийн. Муур бол эхэмсэг өөртөө арчаатай болохоор юм маллах дургүй надад харагдаж л байвал болмоор санагдаад нэг удаа тэжээх гэж оролдсон шүү. Тас хар өнгөтэй хөөрхөн жоохон амьтаас манай гэрийнхэн шижиглээд хар усан бороотой шөнө бид 2-г хөөгөөд гаргасан удаатай шүү.

Sunday, June 26, 2011

Би эмэгтэй хүн болж төрсөндөө баярладаг…

Учир нь энэ дэлхийн хамгийн сайн сайхан юм бүхэн миний төлөө зориулагдсан байдаг…
Чөтгөр ч атаархам миний биед л наалдах гэж усны булга, тарвага, минж, суусар, бүр туулай хүртэл үсээ зумлуулж, торго шиг зөөлхөн арьсан дээр минь хэдэн жил, сараар хэвтэх гэж бүсгүй надад амиа өргөцгөөдөг…
Хүн төрөлхөтний үнэт эрдэнэс болсон алт, мөнгө, алмаз эрдэнэ зөвхөн намайг л баярлуулах гэж сондор зүүлт болон хөл дор минь сөхөрдөг…
Орчлон дээрх хамгийн үзэсгэлэнтэй цэцэг хүртэл миний мишээхийг үзэх гэж хэдхэн хоног амьдраад хорчийж хатаж үхдэг…
Дэлхийн нэртэй загвар зохион бүтээгчид бүсгүй надад зориулж жил, сар өдрөөр толгойгоо гашилган ухнатдаг…
Нүүрний энгэсэг, тансаг үнэртэнг миний л таашаалд нийцүүлэх гэж бүхэл бүтэн лабораториуд дэлхий даяар ажиллаж байдаг…
Жимсний дарс, амттан бүхэн надгүйгээр юу ч биш…
Жирийн л нэг эмэгтэй хүнгүйгээр эрэгтэй хүмүүс хэн ч биш…
Би эмэгтэй хүн…
Энэ хорвоогийн дээд бүхнийг эдлэх л гэж би эмэгтэй хүн болсон…
Хамгийн халуун хайр, халамж энхрийллийг мэдрэх гэж, хамгаас дулаахан энхрий ялдам үгсийг сонсох гэж, хүж хорвоог гэрэл сүүдэртэй нь амтлах гэж хүн хүндээ би эмэгтэй хүн болж мэндэлсэн…
Надад л зориулж сонгодогууд төрсөн, намайг магтан дуулах гэж яруу найраг бий болсон…
Намайг хөгжөөх гэж эрвээхэйс нэг л өдөр амьдардаг ч эмэгтэй хүний зүүдэнд тэд өдөр бүр айлчилдаг…
Нар сар ч ялгаагүй, надгүйгээр онцгой байж чадахгүй байхсан…
Нэгэн гаригийг хөл дороо эвхрүүлсэн, нэрнээсээ л гайхамшиг цацруулсан би эмэгтэй хүн…
Ихэмсэглэл бардамналыг би л энгэртээ зүүж, инээмсэглэл гунигийг ухаандаа цэнлэж чадна…
Би эмэгтэй хүн болж төрсөндөө ихэмсдэг…
Гариг ертөнцийн гайхамшиг бүхнийг бүтээж, гайхамшгийг эдэлж, гайхамшгийн дунд гайхамшигтайгаар амьдарч, гайхамшиг болж мөнхрөх би эмэгтэй хүн – би бол гайхамшгийн дээд гайхамшиг.

Үүнийг нэг сайт дээрээс оллоо. Хэн хаана бичсэн нь тодорхойгүй байна. Надад гэхдээ урам зориг өглөө.

Saturday, June 25, 2011

Dream Prince

6 by tehfunnehbooboo
6, a photo by tehfunnehbooboo on Flickr.

Би яг ийм ханхүүг хүлээдэг. ккк. Гэхдээ энэ хумс нь шал т1 байна л да.

Thursday, June 16, 2011

Уул нь хонхны баярт явсан юм

Мөнгө хаанаас олох уу? гэсээр ганцаараа хонолоо. Ээж аав гэртээ ирж хонодоггүй тун таагүй юм боллоо до. Өрөөсөн дугуй болсон найзынхаа хонхны баярт яаж очноо.
Өглөө "Найзых нь хонхы баяр болж байна. Чи ирж баяр хүргэхгүй юм уу? ккк" гэсэн мэссэж ирлээ. Шөнжингөө кино үзсээр байгаад өглөө таг унтчихаж. За дүүрсэн хэрэг гээд сургууль руу нь алхаж гарлаа. Өөр найзруугаа ч ярилаа. Арав хүрэхгүй цаас байна гэнэ. Би ч мөнгө олоогүйгээ хэлээд уулзахар боллоо. Замд АТМ дээр хэдэн хүн ойчирлочихсон байна. Шууд л саналаа. 21000. Хаха араас нь зогсодгийн байгаа биз дэ. За хө мөнгөтэй болсон найзруугаа залгалаа. Уурласан бололтой. Очъё гэхээр бултаад, уулзав гэхээр зугтах аястай байв.
Угаасаа билэг сэлт аваагүй болохоор нөгөө найзыгаа хүлээж хүйтэн Pepsi уунгаа Багшийн дээдийн замаар өнгөрөх хүмүүсийг ширтэн шилэн цонхоны цаана баахан суулаа. Ирдэггүй ээ. Аргагүй дэ хотын төв тэр чигтээ түгжирээ. Дэлгүүр орж набор, ваянь, teddy мөнгөндөө тааруулж аваад гүё торонд хийж барив. Cass-н дээр хэдэн зуун төгрөг дутаж онигоо болсон ч зүгээр зүгээр гээд мөнгөө гүйцээж авсангүй. Ашгүй гээд bill ээ нэхэж аваад уухайн тас гарлаа. Гэтэл тэр тедди дээр л асуудал үүссэн байж. Яах аргагүй 6000 гэж харсан юм. SpongeBob 7000 гээд bill дээр гарж ирсэн байлаа. Максын supermarket-ууд ингэж хулхиддаг гэж сонсож байсан санаанд орж л байв.
Найз минь түгжирсээр км гаруй газар 3000 гардаг байна шдээ, бинзен үнд орсоноор далимдуулж шулдаг байна шдээ, муу бацаан чинь гэсээр ирлээ. Би ч баахан хүлээж цухалдсан байсан болохоор ярьж байгаад нь ч ач холбогдол өгсөнгүй чихний хажуугаар өнгөрч байв.
Арай гэж сургууль дээр нь очоод найздаан баяр энэ тэр хүргэж, зураг баахан даруулчихаад МУИС-аас талбай хүртэл ойрхон тул замаараа бас цэцэг ногоотой хэдэн зураг даруулсан шигээ л алхав. Ангийнхан нь нийтээрээ, нэг хэсгээрээ гэсээр зураг татуулж байх хооронд бороо шивэрч эхлэлээ.

Thursday, May 26, 2011

Дэлхийн өвчин

2012 онд дэлхийн сүйрэл ирэх гэж байгаа мэт хаа сайгүй байгалийг гамшигууд нүүрлэж айдас төрүүлэн байна. Хүн биеээ тордож байхгүй бол өвчинд нэрвэгдэж доройтон сүйрдэг билээ. Өөрийн гэсэн хүмүүс л анхаарал тавиж, эцэг эх үглэн байж, өдийг хүрсэн билээ. Гудамжинд амьдрах нэгэн төрлийн хотын иргэдийг бид сайн мэднэ. Архинд орж, хог түүж, аймшигтэй үнэр ханхлуулан явах тэд яагаад ийм болсон бэ? ...

Буруу хооллосноос болоод ходоод нь өвддөг болсон гэж болоё! Түүнийгээ тоолгүй явсаар махан биеийн хүсэлдээ автан хороор өөрийгөө тэжээсээр дотроо хорхой үржүүлж байгаагаа харч чаддаггүй болохоос харшилдан буй шинж тэмдэгийг л мэдрээд байж байна. Гэхдээ бидэнд арга бий. Эмчин очоод үзүүлээд эм тариагаар аргалуулж болно. Гэтэл хүнээс бусад нь яах вэ? Амьгүй дэлхий маань яах вэ? Дэлхий дээр хорхой шиг үйрлээд амьдрах орчиноо талхалан буй хүн төрөлхтөн өвчиний нян адил амьдарч байна.

Шүдийг хорхой цоолон өвтөгөхөд шууд оо түрхэж, эм зууж арга хэмжээг авч эхэлдэг. Маргааш нь эмч дээр очоод өрөмдүүлж ломбо тавиулаад зовлонгоосоо салчихна. Тэр хорхойнууд өчүүхэн жижигхэн хэрнээ хор хөнөөл асар их. Дэлхийг холоос харахад дээр нь амьдрах хүн төрөлхтөн харагдана гэж үү? Гэхдээ л хүн өөрөө дэлхийг сүйрүүлж цоолж, доош ухаж дэлхийн эд эсээр хэрэггүй хог болгон эдэлж хэрэглээд хаяж бохирдуулсаар байгаа. Дэлхийд эмч байгаа болов уу? Өнөөдөр өвчинөө дарах гэж салхи шуурга, цас бороог илгээн аргалаж байгаа ч маргааж ор мөргүй болтол нь өөрийгөө эмчлүүлчих болов уу? Дэлхий биднийг өөрийнхөө эд эс болгон бүтээсэн. Удаад ирэхээрээ хорт хавдар болчихсон эрхтэндээ мэс засал хийгээд бүгдийг нь аваад хаячихвий дэ!!!

Sunday, May 22, 2011

001

Элчингийн ярилцлаганд ороод тэнцээгүй гээд ярихаар нь би итгэсэнгүй. Учир нь дандаа өөртөө итгэлтэй, хүссэн бүхнээ авч чаддаг охин. Багийн нэг их ухаантай биш ч амьдарлыг мэдрээд өрсөж хөдлөөд байдгийн. 20 гарсан залуу эмэгтэйлэг туранхайвтар. Хувцаслат нь sexy. Жижигхэн хотод сурч амьдардаг болохоор бие биенийгээ таньдаг цөөхөн хүмүүстэй. Түүнийг хотын тал нь таньдаг гэнэ. Мэдээж залуучууд нь байх л да.

ТОР

Canna-ийн кино наадам болоод байна гээд үзэхээр л Johny Depp, Pinilopo Cruz хоёр л гараад байсын. Тэгсэн чинь Карибын Тэнгисийн дээрэмчдийн шинэ анги гарсын байна лээ ш дэ. Төрсөн өдрөөрөө Тэнгисдвээ. Thor-ыг 3D гээр үзсийн. Яг өмнөх өдөр нь татаад үзэх гээд орихцон байсан. 3D гайхамшигт бодит мэдрэмж сонирхолтой хот backround дуу алдаад л үзсэн. Хамгийн гол нь ганц найзтайгаа хөгжилтэй мөч. Асгард хот алтан ордон, солонгон гүүр гээд л дуу алдмаар backround. Надаа ахиад л эсрэг дүрч юм шиг Loki майр их таалагдлаа. Chris Hemsworth гээд залуу жүжигчин Bard pitтэй адилхан залуу гоё жүчигчин байна лээ. Яг л Марвелийн хүүхэлдээн дээрээ гардаг шиг дүрээ сайн гаргаж чадсан байна лээ. Найруулагч нь сайн сонгосон байх л да.

Wednesday, May 18, 2011

Майр олон юм болж өнгөрсөн ч бичиж бас л чадсангүй

Гэртээ ганцаараа ахиад л сууж байна. Юм бичиж эхэлсэн чинь гар халаад гоё байна шүү. Миний keyboard-ний товчлуурууд их эвтэйхэн юм л да. Солонгосын нэг тийм адал явдалтай цувралууд гардаг болжээ. Зарим нэгийг нь хальт таарахаар нь үзээд л сууж байна. Аав маань 2 хоног гэрээсээ яваад өчигдөр орой ирсэн. Өөрөө л согтуу ирээд үг хаяаад гараад явцышдээ. Харин ирж хоносныг нь ээж мэдээд өчигдөр утсаа салгаад алга болчихлоо. Эцэг эхтэйгээ юу ч ярьдаггүй ч хамт амьдраад л байдгийн. Ганцаараа байх ч гоё шүү.
За тэгээд блог бичиж хэлсэнээс хойш олон зүйл болж өнгөрсөн ч сараачиж амжаагүй мартаад орихчихож. Оюутан л болсон хойно хичээл үзээд би л болсон хойно хичээл дээрээ унаад л гутраад л эрэгцүүлэх юм майр их гарч ирээд л хавар өнгөрлөө.
Өө сайхан хонхны баяр болсон. Би орохгүй гэж баахан зөрүүдэлсэн. Эцэг эх, найзууд гээд л бүгд ятгаад байхаар нь орвоо хөөрхий. Сургуулиас нээлт тоглот энэ тэр байхгүй амар. Тэр хооронд нь хичээлдээ суучаад бас болоогүй найзынхаа баяр дээр очиж уулзчаад майжигнаж баахан доёг дээр алхаад. Түгжрээн дунд автобусанд баахан унтаж, нэг газар орж хоол идчээд найзынхаа өгсөн бэлгийг олдоггүй. Хамгийн тэнэг нь тэр уутыг нь нээж үзээгүй гэж байгаа. Юу байсан болоо. Салхинд гараад хамаг гаргах дүнгээ мартчихсан. Хоёр ч удаа тасраад бослоо. Угаасаа одоо архийг үзэн яддаг болцон. Ууж үзээгүй байхдаа гайхаад л байдаг байсын. Хариултыг нь олсоон. Хаха лайтай ухаарсан. Угаасаа тасраад бөөлжөөд онигоо болсон юм чинь.

Tuesday, April 26, 2011

Үргэлжлэл нь...

Доод бичлэгт юу хэлэх гээд байсан бэ гэхээр би бөөд үзүүлсиймаа. Хаха бас л үнэн хэлж байна лээ шүү. Уул нь чухам л шашин шүтлэгтэй хүн л дэ. Гэтэл нэг яриа бас ном уншиснаас болоод нээх сүжиглээд байдаггүй юм. Тэгээд л бөөд үзүүлэхээр итгэл бишрэлгүй балчир гээд л загнуулдагийн. Хоёр бөө буюу хоёлаа эмэгтэй хүн байсан болохоор удган гэх байхаа. Олон хүмүүс үзүүлээд л би ч хойшоо суусаар байгаад сүүлдэж очиж золголоо. Эхлээд багш удган дээр нь очиж өвөөд нь мөргөв. За тэгээд миний тогойг барьж үнэрлэж үзэснээ "Итгэлгүй балчир байна... Мөнгө их үрээд байгаан байна... Үрээд байвал хоосроно гэдгийг мэдэж байгаа биздэ... Залхуураад байгаа юмуудаа... Юмыг нэг нэгээр нь хийж байж ахидаг юм шүү дээ... Түүнээс биш сүү шиг сайхан сэтгэлтэй сайн явах балчир байна... " гэж хэлхэд нь би тонгоосон чигээрээ инээлээ. "Нэг анд бүстэй балчиртай чулуу шидэлцээд байгаа юмаа да" гэхээр нь би шууд үгүй гэж хэлээд сандрав. Арга үгүй шүү дэ тэнд баахан таньдаг хүн байгаа юм чинь. "Битгий худлаа ярь!" Тиймээ би нэг зүгээр л найзтайгаа юм л бол хэрэлдчихээд байгаа юм л да. "Чулуу шидэлцээд л байгаа юм байна шдээ. Гэхдээ миний балчир санаа зоволтгүй ээ! Тэрнээс сайн хүнтэй учирна. Бодож тунгааж байгаад сайн хүнтэй нийлнэ." гэв. Энэ үг нь маш их хачирхалтай санагдлаа. Тэгэхээр би тэр золигийн хэрүүлч нөхрийг сонгох байжээ. Хнн!!!? Бас ч тэгэж хэлэх арга үгүй байж болох юм. Учир нь түүнтэй холбогдоод байгаагаасаа л болж хэрэлдээд байгаа юм шүү дэ! Тэрнийг би чадварлаг хүн гэж боддог болохоор тэрнээс сайн хүн олох л юм шиг байна. Энэ учираас би хэнийг ч бодохгүй байя гэж бодсоноо орихоод хэн нэгэн сайн хүнийг эрэгцүүлэн харах хэрэгтэй юм байна гэж тэрхэн зуур бодов. Гарнаас минь өвчинийг гаргаж байгаа юм шиг үйлдэл хийчихээд "За боллоо" гээд дуусгалаа.
Жоохон хүлээж байгаад дараагийн бөөтэйгээ золгох болов. Гол нь би түүн дээр ирж биеээ бариулах ёстой байсан юм. Залуухан эмэгтэйн биед орсон өвөөгийн сүнс намайг сайн танина. Учир нь урьд учирч байсан ба анх бариулхад миний толгойн хэдэн жил өвдөөд дасчихсан өвчинийг мэдээд ганц барилтаар дийлээгүйн учир ахин ирээрэй гээд явсан юм. Дараа нь очие гэж бодоод бодоод амжуулаагүй бөлгөө. Ахиад нэг саяхан уулзахад итгэлгүй бишрэлгүй балчир гээд баахан загнуулж ахиад бариад бас бөөн өвчинг минь олоод харчихав. Үнэхээр л өвдөж буй газруудыг минь барих гээд цамц сөхөөд нуруу гэдэс гаргаад авсан тул би майр ичээд эвгүйцээд бүр залхаацан. Тэгээд л дараа очиж морилхоор болсон юм да. Толгойг минь бариж үзэснээ "Ийм олон хүнтэй байхад барихгүй, дараа хүнгүй байхад ирээрэй... Дээр үзээд баахан ичээчихсэн чинь сэтгэл нь эвгүй байна..." гэв. Би бүр баярлаад Ашгүй дэ!!!? гэж бодов. "Сүүлийн үед сархаданд дурлаад байна уу?" гэж асуухад нь шуудхан л тиймээ гэв. Үгүй яахав ээ. Сүүлийн үед найзуудтайгаа жоохон уусан л да. Зүгээр л хүмүүсээр тоглоод би ууж байна. Энэ тэр гээд тоглоод байгаа талтай. Тэр хавиар хүмүүс үзүүлээд харуулаад дуусчисан учир намайг хараад хэлэх үгийг нь сонсоод байсан тул чихэнд минь "Ойрын хугацаанд ганцаараа ирээрэй. Тухтай хэлэх зүйлүүд байна" хэмээн зөөлхөн шивнэв.

Цасан борооо

2011 оны ямар ч байсан өдөр шивэрсэн анхы бороо цастай холилдон өдөржин орлоо. Миний хувьд лав амжуулах зүйл майр их байсан болохоор амралттай байсан ч арай эрт болсоод ус цасанд орчоод нэг ойр дотны хүнтэй очиж уулзаад залилж шахуу моний авчаад хагас жил голорч буй өрөө цайрууллаа. Тэр үед хэрэггүй зүйлээс болож өрөнд өөрийгөө унагасан гэж бодохоор бүр уур хүрээд байдаг. Аа бас болоогүй бөөн явдал суудалтай л байлаа. Сургуулиараа дайрсан чинь найзтайгаа таарчихдаг байна шдээ. Хичээл энэ тэргүй ч хоёр шалтгаантай тийшээ өнгийсийн байна. Хамт хичээлээ хийх багийнхантайгаа (t1 урт үг вэ) уулзана, бас төгсөж мөгсөх дөө хавар нэг юм хийдэг дэ! Тэрэнд зориулж татвараа өгөх гээд очсон юм. Сүүлийн үед ганц цавчааны орлогогүй байгаа надад хүн амьтанаас мөнгө гуйж аваад өөрийнхөө төлөө зориулна гэхэд бас л харамсалтай байлаа. Өө найз минь надаас ийш тийшээ явахдаа газар их асуунаа. Очих газрыг нь зааж өгөөд хамт явчаад ахиад очих газарт нь хүргэж өгчихөөд өрөө дарчаад ахиж сургууль ороод хий дэмий яарсан байдалтай яваад л байв. За тэгээд автобусанд суугаад гол очих ёстой газар луугаа хөдөллөө дө. Их сургуулийн гудамжны машин замын хамаг хаалтуудыг суга суга гаргаад энэ тэндгүй шидчихэж. Бодвол замаа зуны сендром болоод байдаг засвараа хийх гэж байгаа бололтой. Автобус ч буудал дээрээ зогсох боломжгүй хайш яаш үрүүлээ мушгих ууртай жолоочийн гарын аясаар явсаар visaтай оюутнууд ч чихсээр бараг эцсийн буудал орох нь ээ! Хальт сандал дээр суугаад урьд нь тэр зүгт автобусаар явж байгаагүйн гайгаар нэг буудлын өмнө буучихаж, хотын зах руу цас усан тундас хүүр нүдгүй шахуурдаж, би ч өгсүүр өөд сөрөн хүчтэй алхасаар л зорсон газраа очив. Айлд очоод голдоо орсон хүйтнээ гаргаж чадалгүй биеээ бариад суусаар л байлаа. Чухам л эцэг эхдээ донгодуулан байж өглөөнөөс ойш төлөвлөн яарсаны гайгаар гурван цагийг минь идчихэв.

Sunday, April 24, 2011

Interneteer төөрсөөр

Хоёр гаруй хоног keyboard, mouse-наасаа гараа салгалгүй interneteer дэмий төөрөн өнгөрөөлөө. Шал дэмий гэвч хэрэгтэй хэрэггүй мэдээллүүдийг уншин суусаар бүр чилчихэж. Дунд нь унтсан, будаа агшааж идсэн, оо орсон байх. Facebook гэж нэг шал илүү цаг гаргах эд байх юмаа. Тэгээд дээрээс нь Twiter, Youtube, Bloger гээд л цаг хэмнээд ч байгаа юм шиг, үрээд ч байгаа юм шиг мэдээллийн бөмбөгдөлтөнд хайр найргүй өртөж байна да. Ядаж байхад мэдээллээс хоцрох дургүй гэж байгаа. Хэцүү юмөөдө. Надад хэлэх ч хүн алга до. Уул нь хийх ажил, сурах зүйл майр их байгаа юмсан. Удахгүй надад хэлдэг хүн олдох байхоо.

ОРШИЛ

Тэнэг миний бие ухаант багшийн хэлсэнээр бичиг тэмдэглэх үйлийг дахин эхлэхээр шийдэв. Ерөнхийдөө нэг иймэрхүү юм хийж эхлэе гэж удаан бодож бас ч үгүй зөрчилдөж явсны эцэст санаа сэтгэлээ сийрүүлж эхлэхээр шийдлээ. Бичиж суух зав гаргадаггүй бие минь Google-д шавар хааж шинэ блог хөтөлж эхлэсэн нь энэ болой. Тэртээ тэргүй цахим ертөнцөд нэг их гай болохгүй байх аа. Дэлхий дээр хог үүсээд үүсээд байгаа болохоор би л хог тарихгүй байвал боллоо гэж боддог ч бодит хаягдалгүй ийм зүйл хийх нь харин ч ажлийн байр нэмэгдүүлж тус болох талтай байж болох юм. Цахим ертөнцөөр хүмүүстэй харицах нь талхинд асар их хортой гэдгийг сая зурагтаар сонсдог байна шдээ! Би сүүлийн үед хүмүүстэй уулзахгүй өрөөндөө шигдээд л найзуудтайгаа chat-лчаад л суугаад байгаа. Гэхдээ нэгэт өнгөрсөн одоо ахиад note-нийхөө ард суух ажил өөртөө нэмчихсэн.

Нэгэнт төрсөн цагаасаа хойж энд бичээгүйгээс хойно энэ цаг хугацаанаас өмнө юу тэмдэглэж байснаа сийрүүлнээ! 11 настайгаасаа хойш өдрийн тэмдэглэл бичиж эхэлсэн ч хамаг юмаа бичээд, тэгээд биччихээр мартаад мартаад байсаар манараа болчихоод, уур хүрээд тав маван жил биччээд хаячихсан юм. Мэдээж багшийн хэлсэнээр дараа нь харж уншихад санах давуу талтай ч сурж байгаа хүнд хичээлээс өөр зүйл уншина гэдэг төвөгтэй санагдаад байдгийн. Гэхдээ үнэхээр бичихгүй бол дараа нь санахгүй харамсаж үхмээр зүйл болж байна дө.