Майр олон юм болж өнгөрсөн ч бичиж бас л чадсангүй

Гэртээ ганцаараа ахиад л сууж байна. Юм бичиж эхэлсэн чинь гар халаад гоё байна шүү. Миний keyboard-ний товчлуурууд их эвтэйхэн юм л да. Солонгосын нэг тийм адал явдалтай цувралууд гардаг болжээ. Зарим нэгийг нь хальт таарахаар нь үзээд л сууж байна. Аав маань 2 хоног гэрээсээ яваад өчигдөр орой ирсэн. Өөрөө л согтуу ирээд үг хаяаад гараад явцышдээ. Харин ирж хоносныг нь ээж мэдээд өчигдөр утсаа салгаад алга болчихлоо. Эцэг эхтэйгээ юу ч ярьдаггүй ч хамт амьдраад л байдгийн. Ганцаараа байх ч гоё шүү.

За тэгээд блог бичиж хэлсэнээс хойш олон зүйл болж өнгөрсөн ч сараачиж амжаагүй мартаад орихчихож. Оюутан л болсон хойно хичээл үзээд би л болсон хойно хичээл дээрээ унаад л гутраад л эрэгцүүлэх юм майр их гарч ирээд л хавар өнгөрлөө.

Өө сайхан хонхны баяр болсон. Би орохгүй гэж баахан зөрүүдэлсэн. Эцэг эх, найзууд гээд л бүгд ятгаад байхаар нь орвоо хөөрхий. Сургуулиас нээлт тоглот энэ тэр байхгүй амар. Тэр хооронд нь хичээлдээ суучаад бас болоогүй найзынхаа баяр дээр очиж уулзчаад майжигнаж баахан доёг дээр алхаад. Түгжрээн дунд автобусанд баахан унтаж, нэг газар орж хоол идчээд найзынхаа өгсөн бэлгийг олдоггүй. Хамгийн тэнэг нь тэр уутыг нь нээж үзээгүй гэж байгаа. Юу байсан болоо. Салхинд гараад хамаг гаргах дүнгээ мартчихсан. Хоёр ч удаа тасраад бослоо. Угаасаа одоо архийг үзэн яддаг болцон. Ууж үзээгүй байхдаа гайхаад л байдаг байсын. Хариултыг нь олсоон. Хаха лайтай ухаарсан. Угаасаа тасраад бөөлжөөд онигоо болсон юм чинь.